İSTER EGLENCELİ BİR ANINI PAYLAŞ İSTERSEN DE DERDİNİ Sana destek olmak için buradayız.

alışmak - @esra

merhaba herkes, hayatın devam ettiği hissini güncellediği için karantina günlüklerine teşekkürlerimi belirterek başlamak isterim. şayet birilerinin bir şey yapıyor olması, yenilikler peşinde koşması kollektif bir bilince hizmet ediyor şüphesiz. nihayetinde hepimiz birbirimize bağlıyız. bunu inkar edecek biri var mıdır bilemiyorum. elbet vardır, olsun da. yoksa gelişim ve değişim mümkün olmaz şeksiz şüphesiz bir aynılıkta. ama ilişkilerde yaralanıp ilişkilerde onarılıyoruz.  benim hayatla kurduğum ilişkide genel bir hırçınlığım var gibiydi aslında.  hayatımın en kritik anlarında ülkenin ve dünyanın siyasi, ekonomik, sağlıksal iklimleri ve tarihe tanıklık etmekten yorulmuş olmamdan sebep. lakin hayat benim kabul edebilme kapasitemi geliştirmeye çalışıyor. artık böyle okumaya karar verdim sıkıntıları. karantinaya da iyice adapte oldum ama özlem hissi elbet ki geçmiyor. korkusuz şekilde sokaklarda saatlerce yürümek. bu en çok özlediğim şey. tarifsiz bir özlem. rüyamda bile sonsuz orman gibi bir yerde koşuyordum. daha nasıl anlatabilirim bilemiyorum. arkadaşlarıma duyduğum özlem görüntülü konuşmaya devam ederek şu an için beni bir süre daha götürür gibi. işler güçler ve yıkılan hayallere ise hiç girmek istemiyorum. karantina bana kafama koyduğumu yapmadan rahat edememe hissim için de esnemeyi vaadediyormuş gibi hissediyorum. valla değişik dönemler. değişiyorum ve gelişiyorum. bazen de yerimde sayıyorum. öyle zamanlarımı da dert etmiyorum. bakalım... yarınlar nelere gebe... hayatı akışa bırakabilme ferahlığı diliyorum kendime ve ihtiyacı olan herkese....

06-04-2020 00:10

Twitterda Paylaş

İlk yorumu sen yap!

SON YORUMLAR